Michelle Kwan
Michelle Kwan Biography
Michelle Kwan
Michelle Wingshan Kwan (Traditionele Chinees: ; pinyin: Gun Yngshn; Kantonese IPA: Gwaan Wingsaan; geboren Juli 7, 1980) is een Amerikaanse cijferschaatser. Zij heeft negen kampioenschappen van de V.S., vijf Kampioenschappen van de Wereld, en twee Olympische medailles gewonnen. Zij is concurrerend voor over een decennium gebleven en de meest verfraaide cijferschaatser in de geschiedenis van de V.S. geweest. Gekend voor haar consistentie en expressief kunstenaarstalent op ijs, wordt zij wijd overwogen één van de grootste cijferschaatsers van al tijd.
Het persoonlijke leven
Geboren in Torrance, Californië, Kwan is het derde kind van Danny en Estella Kwan, Chinese immigranten van Hong Kong. Als kind, groeide Kwan thuis het spreken van een mengsel van Kantonees en het Engels. Bovendien spreekt zij ook wat gemoedelijke Mandarin. Rente van Kwan in kunstschaatsen begon op de leeftijd van vijf toen zij haar twee oudere siblings (ijshockeyspeler Ron en cijferschaatser Karen) op het ijs volgde. Karen en Michelle begonnen met ernstige opleiding toen Michelle ongeveer 8 jaar oud was. Zij oefenden drie tot vier uren per dag, ontwaken bij 3am uit om voor school en het terugkeren naar het pisterecht na school te schaatsen opnieuw te schaatsen. Het betalen voor hun verhoogde schaatsen-pistetijd leidde tot financiële ontbering voor de arbeidende klassefamilie van Kwan. Haar moeder nam een tweede baan over en haar vader begon overuren te werken om de piste tijd en het trainen prijzen te financieren. Uiteindelijk besliste de familie hun huis te verkopen, maar dat nog was niet adequaat om de het schaatsen van de kinderen te financieren carrières. Toen Kwan tien jaar oud was, kon zich haar familie een bus niet meer veroorloven, maar zij werden geboden financiële hulp door een medelid van de Club van de Kunstschaatsen van Los Angeles die hen om op het Opleidingscentrum van het Kasteel van het Ijs Internationale in de Pijlpunt van het Meer, Californië toestond op te leiden.
Kwan woonde Basisschool Soleado in Palos Verdes, Californië bij, maar verliet gesubsidieerde lage school om te zijn homeschooled aanvang op de leeftijd van 13. Na graduatie van Rand van de Middelbare school van de Wereld in 1998, woonde zij UCLA één jaar bij. In de herfst van 2006 bracht zij naar de Universiteit van Denver met de bedoeling van het majoring in politicologie en het minoring in internationale studies over.
Het openbare leven
Ambassadorship Inspanningen
Kwan dineerde met de V.S. President George W. Bush en Chinese President Hu Jintao tijdens de staatsbezoek van 2006 van President Hu's aan de Verenigde Staten.
Op 9 November, 2006, noemde de Staatssecretaris Condoleezza Rice Michelle Kwan als openbare diplomatieambassadeur. In deze non-salaried positie, zal Kwan Amerikaanse waarden vooral aan jonge mensen en sportenenthousiasten vertegenwoordigen en gemoeten wijd reizen. Kwan maakte tot haar eerste reis overzee in de capaciteit van openbare diplomatieambassadeur met een bezoek aan China vanaf Januari 25 17-januari, 2007.
Filmography
Kwan heeft gast starred als zelf in de Hagel Mary Pass van Homerus en van Ned, een episode van Simpsons, en in de episode van de Kerel van de Familie een Held zit Volgende Deur. Zij heeft ook de verschijningen van de gastster in de van de het beeldverhaaltelevisie van de kinderen reeks Arthur, gemaakt en ook in Sabrina, de TienerHeks verschenen. Zij verstrekte de stem van een winkelier in direct-aan-DVDgevolg Mulan II van Disney, en zij en de medecijferschaatser Brian Boitano verschenen als omroepers in de Prinses van het filmIjs. Zij heeft in talrijke kunstschaatsenprogramma's, gepresteerd en kameeverschijningen in verschillende andere televisiereeks gehad. In 1999, verscheen zij in het de computerspel van de Kunstschaatsen van Michelle Kwan.
Andere activiteiten
Kwan schreef een inspirational boek voor met een adellijke titel jonge geitjes, de het Winnen Houding: Wat het om een Kampioen neemt te zijn. Zij schreef ook een autobiografie, Hart van een Kampioen, bij 17.
In 2005, opende de familie van Michelle Kwan's het Oost-west Paleis van het Ijs in Artesia, Californië. De ijsbaan huisvest veel van haar het schaatsen medailles en memorabilia.
Kwan heeft talrijke goedkeuringscontracten gehad en in televisiereclamespots voor sponsors met inbegrip van de Soep, het VISUM, Coca-Cola, en Kraft van Campbell verschenen. Het van Chevrolet/van Michelle Kwan Programma van de r.e.w.a.r.d.s.- Beurs werd gevestigd door de Afdeling van de Motor Chevrolet van General Motors in samenwerking met Kwan. In Februari 2006, werd Kwan genoemd een beroemdheid representatief voor Walt Disney Company.
Concurrerende biografie
Samenvatting
Kwan heeft vijf Kampioenschappen van de Wereld (1996, 1998, 2000, 2001, en 2003), de meesten door iedereen in de afdeling van de dames sinds Carol Heiss gewonnen (1956-1960), met wie zij voor het meest gebonden is wint door een Amerikaan. [nodig citaat] zij heeft negen Kampioenschappen van de Kunstschaatsen van Verenigde Staten (1996, 1998-2005) gewonnen, het meest bindend het verslag voor plaats door Maribel Vinson-Owen (1928-1933, 1935-1937). Van Kwan zijn acht opeenvolgende titels van het V.S.- Kampioenschap (1998-2005) en 12 opeenvolgende medailles van het Kampioenschap van de V.S. (1994-2005) beide V.S.- verslagen. Zij is de enige vrouw in kunstschaatsengeschiedenis om de titel van de Wereld terug te winnen drie keer (1998, 2000, 2003). Zij heeft ook een zilveren medaille bij Olympics van Nagano van 1998 en een bronsmedaille in 2002 Olympics van Salt Lake City gewonnen. Onder haar is vele lofbetuigingen, Kwan een ontvanger van prestigieuze James E. Sullivan Award, die wordt gegeven aan de beste amateuratleet van Amerika; zij was de eerste cijferschaatser om de toekenning te winnen aangezien Dick Button het in 1949 won. Kwan heeft een gecombineerd totaal van 57 6.0s (perfecte scores) van haar Nationale en competities van de Wereld door de jaren ontvangen. Bij de alleen Ingezetenen van de V.S., houdt zij het verslag voor meeste 6.0s. Omdat de kunstschaatsen niet meer op 6.0 worden genoteerd schraap, zullen de verslagen van Kwan zich voor onbepaalde tijd bevinden.
De vroege concurrentie
In 1991, begonnen Michelle en de zuster Karen opleidend met Frank Carroll. Na één jaar van het trainen door Carroll, plaatste het 11-jaar oude Michelle negende op het ondergeschikte niveau bij de Kampioenschappen van de Kunstschaatsen van Verenigde Staten. Op de leeftijd van 12 in 1992, ging Kwan de definitieve test over om een hoger-vlakke cijferschaatser ondanks de afkeuring van haar bus te worden. In 1993, beëindigde Kwan zesde bij haar eerste hogere kampioenschappen van de V.S. Het volgende seizoen, won zij de Ondergeschikte titel van de Wereld van 1994.
In 1994, beëindigde Kwan seconde aan Tonya Harding bij de kampioenschappen van de V.S., die doorgaans haar een vlek op het team van de V.S. aan de Olympische Spelen van 1994 in Lillehammer, Noorwegen zouden verdiend hebben. Die plaats, echter, werd in plaats daarvan gegeven aan de nationale kampioen Nancy Kerrigan van 1993, die sidelined door slagen en verwondingen (die uiteindelijk aan de ex-echtgenoot Jeff Gillooly wordt aangesloten van Harding), na een praktijkzitting bij die kampioenschappen was geweest. De 13 éénjarigen Kwan gingen naar Noorwegen als vervanging maar concurreerden niet. Kerrigan en Harding allebei daalden uit de in aanmerking komende concurrentie vóór de Kampioenschappen van de Wereld van 1994, waar Kwan concurreerde en achtste beëindigde.
Bij de Kampioenschappen van de V.S. van 1995, won Nicole Bobek de gouden medaille, terwijl Kwan opnieuw seconde na het worstelen met haar sprong van Lutz in zowel het korte programma als vrije vleet plaatste. Zij ging aan de Kampioenschappen van de Wereld van 1995 vooruit. Tijdens haar vrije het schaatsen prestaties, landde zij 7 schoon drievoud dan sprong-meer een andere schaatser [nodig citaat], en plaatste vierde.
Artistieke ontwikkeling en van 1998 Olympics
Na 1995, ontwikkelde Kwan een rijpere stijl. Haar nieuwe, artistieker expressieve programma's waren Romanza (kort programma) en Salome (vrije vleet). Zij verbeterde ook haar snelheid en haar sprongtechniek, en voerde moeilijkere choreografie uit. In 1996, won Kwan zowel de Kampioenschappen van de V.S. als de Kampioenschappen van de Wereld. In de laatstgenoemde gebeurtenis, scherpte zij uit verdedigende kampioen Chen Lu in de zeer dichte concurrentie waarin beide concurrenten twee perfecte 6.0s voor Presentatie in de vrije vleet opslaen.
In het seizoen van 1996-97, schaatste Kwan aan Droom van Desdemona (kort programma) en Taj Mahal (vrije vleet). Het was tijdens dit jaar dat Kwan een verandering-van-rand spiraal debuted, die nog haar als handtekeningsbeweging wordt beschouwd. Nochtans, in dit seizoen, worstelde Kwan met haar sprongen wegens de groeispurt en problemen met nieuwe het schaatsen laarzen die zij voor een goedkeuringscontract met de fabrikant droeg. Zij viel tweemaal en struikelde eens in haar vrije vleet bij de Ingezetenen van de V.S. van 1997. Zij verloor ook de titels van Def. en van de Wereld van de Reeks van de Kampioen aan Tara Lipinski die kruiden.
Kwan herwon haar V.S.- titel van Lipinski bij de kampioenschappen van 1998, ondanks het concurreren met een teenverwonding. Vele mensen overwegen haar prestaties van haar kort programma Rachmaninoff en vrije vleet die aan de Engelwortel van Lyra van William Alwyn's bij de Kampioenschappen van de V.S. van 1998 wordt geplaatst om het hoge punt van haar carrière van zowel een technisch als artistiek standpunt te zijn. De prestaties verdienden haar acht perfecte 6.0s en verlieten één rechter in scheuren.
Zij was de mede-favoriet om de Olympische Spelen van 1998 in Nagano, Japan te winnen. Zij won de zilveren medaille, met de gouden medaille door rivaliserende Tara Lipinski worden gewonnen en de bronsmedaille die door Chen Lu. Lipinski en Chen beide teruggetrokken van het concurrerende schaatsen kort na Olympics, terwijl Kwan de Kampioenschappen van de Wereld van 1998 in Minneapolis ging winnen.
Als zijnota, werd een controverse gevonkt toen MSNBC de krantekop Amerikaan slaat uit Kwan gebruikte om het resultaat van de concurrentie van Nagano te melden.
Vanaf 1998 tot 2002 Olympics
Kwan bleef als in aanmerking komende schaatser in het seizoen van 1998-99 concurreren, hoewel zij het seizoen van dalingsGrand Prix meed en in plaats daarvan om in een reeks van maken-voor-televisie pro-am gebeurtenissen verkoos te schaatsen. Haar regelmatige concurrerende programma's die kruiden waren het Lot van Trambestuurders (kort programma) en Lamento D'Ariane (vrije vleet). Bij de Kampioenschappen van de V.S. van 1999, die met een zwak gebied concurreren, bereikte Kwan haar derde titel. Bij de Kampioenschappen van de Wereld van 1999, schaatste Kwan niet haar beste, en geplaatste tweede achter Russische concurrent Maria Butyrskaya.
Kwan wint bij de 2000 Ingezetenen van de V.S. was controversieel aan wat. Zij werd gekritiseerd voor de planning van een gemakkelijkere sprong in haar kort programma dan haar concurrenten (een drievoudige teenlijn eerder dan een drievoudige tik), en toen viel zij op dit element in de concurrentie. De rechters plaatsten niettemin haar derde in dat segment achter jongere uitdagers Sasha Cohen en Sarah Hughes; nochtans, hield de plaatsing haar nog in geschil voor de titel. Uiteindelijk, won zij de vrije vleet met de beste prestaties van de nacht, vangend 8 van 9 eerste-plaatsordinals. Bij de 2000 Kampioenschappen van de Wereld, was Kwan opnieuw in derde plaats na het korte programma, achter Butyrskaya en Irina Slutskaya. In haar vrije vleet, landde Kwan zeven drievouden, en won dat segment van de concurrentie. Butyrskaya verloor haar het bevelen lood door slechts ten derde achter Slutskaya in de vrije vleet te eindigen, toestaand Kwan om de algemene titel eveneens te winnen.
In 2001, won Kwan opnieuw de Kampioenschappen van de V.S., die eerste-plaatsordinals van alle 9 rechters in zowel het korte programma als vrije vleet ontvangen. Bij de 2001 Kampioenschappen van de Wereld, was Kwan tweede achter Slutskaya in het korte programma. Kwan won de titel met haar Lied van de Zwarte Zwaan vrije vleet, uitvoerend 7 drievouden, met inbegrip van een drievoudige teenlijn/een drievoudige combinatie van de teenlijn.
In de herfst van 2001, beslisten Kwan en Carroll hun het trainen verhouding te beëindigen. In gesprekken, zei Kwan zij moest de verantwoordelijkheid voor haar nemen die schaatst. Coachless, Kwan kwam bij de 2002 Kampioenschappen van de V.S. in Los Angeles amid het nauwkeurige onderzoek van de media over haar scheiding met de inconsistentie van Carroll en van haar seizoen aan. Kwan won de concurrentie met een doen herleven kort programma Rachmaninoff en een nieuw programma Scheherazade die voor haar vrije vleet, een plaats beveiligt over het Olympische team van 2002. Zich aansluit bij haar op het team waren Sasha Cohen (seconde) en Sarah Hughes (derde). De 21 éénjarigen Kwan, samen met Irina Slutskaya van Rusland, waren favorieten om het goud te winnen. Kwan leidde na het korte programma, dat door Slutskaya, Cohen, en Hughes wordt gevolgd. In de vrije vleet, een combinatie van ontsierde prestaties door Kwan die (twee-betaalt haar combinatie en op haar drievoudige tik valt), perfecte prestaties van Sarah Hughes, en de afstraffing Kwan van Irina Slutskaya in de vrije vleet, ontvangt de zaag Kwan de bronsmedaille. Kwan die seizoen van 2002 met een tweede plaats wordt gebeëindigd eindigt bij de Kampioenschappen van de Wereld.
De voortdurende concurrentie
Michelle Kwan die in de Tentoonstelling van 2004 van de Wereld Kampioenschappen van de Kunstschaatsen in Dortmund, GermanyWhile schaatst de kwestie van haar pensionering op het professionele getreuzelde niveau, Kwan bleef op de olympisch-Verkiesbare kring concurreren. Zij voegde drie meer kampioenschappen van de V.S. (2003-2005) en een vijfde kampioenschap van de Wereld (2003) aan haar lijst van overwinningen toe. Haar wint bij Ingezetenen die haar opeenvolgende geluksperiode aan een verslag van alle tijden acht en haar titeltotaal worden gebracht aan een gedeeld verslag van negen.
Getraind door Scott Williams, won Kwan alle fasen van elke concurrentie die zij in het concurrerende seizoen van 2002-2003 met haar programma's is ingegaan: Het gevoel begint (kort programma) en Concierto DE Aranjuez (vrije vleet). Zij won opnieuw de Kampioenschappen van de V.S. en herwon haar titel van de Wereld.
In 2003, huurde zij genoteerde technicus Rafaël Arutunian in aangezien haar bus, waarmee zij probeerde om de technische moeilijkheid van haar programma's te verhogen. In het concurrerende seizoen van 2003-2004, schaatste zij opnieuw aan het Gevoel begint voor haar kort programma, en Tosca voor haar lang programma. Opnieuw, won Kwan de Kampioenschappen van de V.S. Bij de 2004 Kampioenschappen van de Wereld, na het moeilijke rond kwalificeren, werd Kwan gestraft in haar kort programma voor gaande twee seconden in tijd. Dan, enkel aangezien zij op het punt stond haar vrije vleet te beginnen, was er een verstoring die door een toeschouwer wordt veroorzaakt die de ijsoppervlakte ingaat, die door veiligheidspersoneel moest worden verwijderd. Uiteindelijk, plaatste Kwan derde bij de kampioenschappen achter Shizuka Arakawa van Japan en Sasha Cohen.
Tijdens de dalingsseizoenen van 2002 tot 2004, concurreerde Kwan in slechts één gebeurtenis van Grand Prix, Vleet Amerika in de herfst van 2002, die zij als vervanging van het laatste ogenblik inging. Zij won de gebeurtenis en kwalificeerde voor Def. van Grand Prix maar verkoos niet om daarin te concurreren. Kwan verkoos om niet in de gebeurtenissen van Grand Prix in 2003 te concurreren en 2004 seizoenen waar het nieuwe oordelende systeem werd gebruikt.
Voor het concurrerende seizoen van 2004-2005 schaatste zij een lang programma aan de muziek Boléro die beroemd door ijsdansers Jayne wordt gemaakt Torvill & Christopher Dean twee voordien decennia, en debuted een nieuw kort programma, Adagio van het ballet Spartacus van Aram Khachaturian. Bij de Kampioenschappen van de V.S., won zij haar 9de titel, bindend het verslag van alle tijden plaats eerder door Maribel Vinson-Owen. Interessant, had vinson-Owen Frank Carroll getraind, die beurtelings Kwan trainde. Bij het Kampioenschap van de Wereld van 2005, schaatste Kwan niet haar best [nodig citaat], vallend op haar drievoudige salchow en drievoudige Lutz twee-betaaldde. Zij beëindigde vierde, missend derde plaats door 0.37 punten. Voor het eerst sinds 1995, eindigde Kwan van het podium bij de Kampioenschappen van de Wereld. Later, becommentariërde Kwan dat haar onervarenheid met het nieuwe noterende systeem haar prestaties had beïnvloed.
2006 Olympics
Kwan bekeek de 2005 Werelden als het leren ervaring die in ISU Systeem beoordeelt. [nodig citaat] zij bleef opleiden en verklaarde dat zij om voor de 2006 Olympische Spelen in Turijn, Italië zou proberen te kwalificeren. [32] nochtans, na een heupverwonding, werd zij gedwongen om zich van haar drie geplande competities in de herfst van 2005 terug te trekken. Kwan schaatste haar nieuw kort programma (Totentanz) bij een gebeurtenis maken-voor-TV in December, 2005, maar haar prestaties waren goed onder haar gebruikelijke norm. Op 4 Januari, 2006, trok Kwan zich van de Kampioenschappen van de Kunstschaatsen van de V.S. met een buikverwonding terug die in December 2005 wordt opgelopen. Één later week, diende zij een verzoek met USFSA voor een medische verklaring van afstand dat op het Olympische de kunstschaatsenteam van 2006 moet worden geplaatst in. Op 14 Januari, 2006, na de de kunstschaatsengebeurtenis van de dames van Verenigde Staten, kwam samen het Internationale Comité van USFSA en in keurde stem 20 tot 3 de petitie van Kwan onder de bepaling goed dat zij haar fysieke en concurrerende bereidheid aan een vijf-lid controlerend paneel tegen 27 Januari toont.
Kwan voerde haar lange en korte programma's voor het paneel op de bepaalde dag uit, en haar vlek op het Olympische team werd gevestigd, aangezien het paneel vond zij geschikt was te concurreren. Nochtans, op 12 Februari, 2006, kondigde het Olympische Comité van Verenigde Staten aan dat Kwan zich van de Spelen na het lijden van een aan nieuwe liesverwonding in haar eerste praktijk in Turijn had teruggetrokken. Kwan merkte op dat zij teveel Olympics om eerbiedigde te concurreren. Turijn dat commissie organiseert stemde de toepassing van USOC voor Emily Hughes (die derde bij de Kampioenschappen van de V.S.) ermee in had gebeëindigd om als vervanging van Kwan te concurreren.
Na haar terugtrekking van het Olympische team, wees Kwan een aanbieding af om in Turijn als kunstschaatsencommentator voor NBC- Sporten te blijven. Tijdens een gesprek met Bob Costas en Scott Hamilton, zei Michelle Kwan zij zich niet nog terugtrok. Als zij tot 2010 Olympics blijft concurreren, zal zij 29 jaar oud zijn.
Verwonding en voortdurende carrière
Na de voltooiing van de de lente en de zomerKampioenen op de reis van het Ijs, onderging Kwan verkiezings arthroscopic chirurgie in Augustus 2006 om een gescheurde labrum in haar juiste heup, een oude verwonding te herstellen die zij terug naar 2002 vindt. [36] volgens Kwan, stond de chirurgie haar toe om te schaatsen pijn voor het eerst vrij in vier jaar. [37] Kwan concurreerde niet tijdens het de kunstschaatsenseizoen van 2006-2007. [38] Kwan vertelde Associated Press in Oktober 2007 dat zij in 2009 zou beslissen als zij om in 2010 Olympics van Vancouver van plan is te concurreren.
Toekenning en lofbetuigingen
Kwan is een ontvanger van prestigieuze James E. Sullivan Award (2001), die wordt gegeven aan de beste amateuratleet van Amerika; zij was de eerste cijferschaatser om de toekenning te winnen aangezien Dick Button het in 1949 won. In 2003 werd zij genoemd het Olympische Comité van Verenigde Staten (USOC) Sportvrouw van het Jaar, en is de 5de cijferschaatser in geschiedenis om deze eer te ontvangen. Zij is ook genoemd USOC Atleet van de Maand 14 keer, die meer dan een ander atleet, mannetje of wijfje is, evenals wordt genoemd de Vrouwelijke Atleet van Kunstschaatsen van het Jaar tegen de veelvoudige tijden USOC. Zij is ook de ontvanger van het Burgerschap van USOC door de Toekenning van de Alliantie van Sporten (2004).
Kwan is de enige veelvoudige winnaar van de Schaatser van het Cijfer van de Keus van de Lezers van het Jaar toekenning die door het Schaatsen tijdschrift wordt gegeven (1994, 1996, 1998, 1999, 2001-2003). In 2003, de Vereniging van de Kunstschaatsen van Verenigde Staten, die het Schaatsen publiceert, kondigde aan dat de toekenning Michelle Kwan Trophy worden anders genoemd. USFSA verklaarde dat hoewel Kwan kan blijven concurrerend schaatsen, zij niet meer voor deze toekenning verkiesbaar zal zijn. Zij verscheen ook op Internationale Kunstschaatsen 25 Invloedrijkste Namen van het Tijdschrift in de Lijst van Kunstschaatsen zeven keer, en werd genoemd de invloedrijkste schaatser voor het seizoen van 2002-03.
In 1999, werd zij gegeven de Toekenning Historymakers door het Chinese Amerikaanse Museum van Los Angeles.
Michelle Wingshan Kwan (Traditionele Chinees: ; pinyin: Gun Yngshn; Kantonese IPA: Gwaan Wingsaan; geboren Juli 7, 1980) is een Amerikaanse cijferschaatser. Zij heeft negen kampioenschappen van de V.S., vijf Kampioenschappen van de Wereld, en twee Olympische medailles gewonnen. Zij is concurrerend voor over een decennium gebleven en de meest verfraaide cijferschaatser in de geschiedenis van de V.S. geweest. Gekend voor haar consistentie en expressief kunstenaarstalent op ijs, wordt zij wijd overwogen één van de grootste cijferschaatsers van al tijd.
Het persoonlijke leven
Geboren in Torrance, Californië, Kwan is het derde kind van Danny en Estella Kwan, Chinese immigranten van Hong Kong. Als kind, groeide Kwan thuis het spreken van een mengsel van Kantonees en het Engels. Bovendien spreekt zij ook wat gemoedelijke Mandarin. Rente van Kwan in kunstschaatsen begon op de leeftijd van vijf toen zij haar twee oudere siblings (ijshockeyspeler Ron en cijferschaatser Karen) op het ijs volgde. Karen en Michelle begonnen met ernstige opleiding toen Michelle ongeveer 8 jaar oud was. Zij oefenden drie tot vier uren per dag, ontwaken bij 3am uit om voor school en het terugkeren naar het pisterecht na school te schaatsen opnieuw te schaatsen. Het betalen voor hun verhoogde schaatsen-pistetijd leidde tot financiële ontbering voor de arbeidende klassefamilie van Kwan. Haar moeder nam een tweede baan over en haar vader begon overuren te werken om de piste tijd en het trainen prijzen te financieren. Uiteindelijk besliste de familie hun huis te verkopen, maar dat nog was niet adequaat om de het schaatsen van de kinderen te financieren carrières. Toen Kwan tien jaar oud was, kon zich haar familie een bus niet meer veroorloven, maar zij werden geboden financiële hulp door een medelid van de Club van de Kunstschaatsen van Los Angeles die hen om op het Opleidingscentrum van het Kasteel van het Ijs Internationale in de Pijlpunt van het Meer, Californië toestond op te leiden.
Kwan woonde Basisschool Soleado in Palos Verdes, Californië bij, maar verliet gesubsidieerde lage school om te zijn homeschooled aanvang op de leeftijd van 13. Na graduatie van Rand van de Middelbare school van de Wereld in 1998, woonde zij UCLA één jaar bij. In de herfst van 2006 bracht zij naar de Universiteit van Denver met de bedoeling van het majoring in politicologie en het minoring in internationale studies over.
Het openbare leven
Ambassadorship Inspanningen
Kwan dineerde met de V.S. President George W. Bush en Chinese President Hu Jintao tijdens de staatsbezoek van 2006 van President Hu's aan de Verenigde Staten.
Op 9 November, 2006, noemde de Staatssecretaris Condoleezza Rice Michelle Kwan als openbare diplomatieambassadeur. In deze non-salaried positie, zal Kwan Amerikaanse waarden vooral aan jonge mensen en sportenenthousiasten vertegenwoordigen en gemoeten wijd reizen. Kwan maakte tot haar eerste reis overzee in de capaciteit van openbare diplomatieambassadeur met een bezoek aan China vanaf Januari 25 17-januari, 2007.
Filmography
Kwan heeft gast starred als zelf in de Hagel Mary Pass van Homerus en van Ned, een episode van Simpsons, en in de episode van de Kerel van de Familie een Held zit Volgende Deur. Zij heeft ook de verschijningen van de gastster in de van de het beeldverhaaltelevisie van de kinderen reeks Arthur, gemaakt en ook in Sabrina, de TienerHeks verschenen. Zij verstrekte de stem van een winkelier in direct-aan-DVDgevolg Mulan II van Disney, en zij en de medecijferschaatser Brian Boitano verschenen als omroepers in de Prinses van het filmIjs. Zij heeft in talrijke kunstschaatsenprogramma's, gepresteerd en kameeverschijningen in verschillende andere televisiereeks gehad. In 1999, verscheen zij in het de computerspel van de Kunstschaatsen van Michelle Kwan.
Andere activiteiten
Kwan schreef een inspirational boek voor met een adellijke titel jonge geitjes, de het Winnen Houding: Wat het om een Kampioen neemt te zijn. Zij schreef ook een autobiografie, Hart van een Kampioen, bij 17.
In 2005, opende de familie van Michelle Kwan's het Oost-west Paleis van het Ijs in Artesia, Californië. De ijsbaan huisvest veel van haar het schaatsen medailles en memorabilia.
Kwan heeft talrijke goedkeuringscontracten gehad en in televisiereclamespots voor sponsors met inbegrip van de Soep, het VISUM, Coca-Cola, en Kraft van Campbell verschenen. Het van Chevrolet/van Michelle Kwan Programma van de r.e.w.a.r.d.s.- Beurs werd gevestigd door de Afdeling van de Motor Chevrolet van General Motors in samenwerking met Kwan. In Februari 2006, werd Kwan genoemd een beroemdheid representatief voor Walt Disney Company.
Concurrerende biografie
Samenvatting
Kwan heeft vijf Kampioenschappen van de Wereld (1996, 1998, 2000, 2001, en 2003), de meesten door iedereen in de afdeling van de dames sinds Carol Heiss gewonnen (1956-1960), met wie zij voor het meest gebonden is wint door een Amerikaan. [nodig citaat] zij heeft negen Kampioenschappen van de Kunstschaatsen van Verenigde Staten (1996, 1998-2005) gewonnen, het meest bindend het verslag voor plaats door Maribel Vinson-Owen (1928-1933, 1935-1937). Van Kwan zijn acht opeenvolgende titels van het V.S.- Kampioenschap (1998-2005) en 12 opeenvolgende medailles van het Kampioenschap van de V.S. (1994-2005) beide V.S.- verslagen. Zij is de enige vrouw in kunstschaatsengeschiedenis om de titel van de Wereld terug te winnen drie keer (1998, 2000, 2003). Zij heeft ook een zilveren medaille bij Olympics van Nagano van 1998 en een bronsmedaille in 2002 Olympics van Salt Lake City gewonnen. Onder haar is vele lofbetuigingen, Kwan een ontvanger van prestigieuze James E. Sullivan Award, die wordt gegeven aan de beste amateuratleet van Amerika; zij was de eerste cijferschaatser om de toekenning te winnen aangezien Dick Button het in 1949 won. Kwan heeft een gecombineerd totaal van 57 6.0s (perfecte scores) van haar Nationale en competities van de Wereld door de jaren ontvangen. Bij de alleen Ingezetenen van de V.S., houdt zij het verslag voor meeste 6.0s. Omdat de kunstschaatsen niet meer op 6.0 worden genoteerd schraap, zullen de verslagen van Kwan zich voor onbepaalde tijd bevinden.
De vroege concurrentie
In 1991, begonnen Michelle en de zuster Karen opleidend met Frank Carroll. Na één jaar van het trainen door Carroll, plaatste het 11-jaar oude Michelle negende op het ondergeschikte niveau bij de Kampioenschappen van de Kunstschaatsen van Verenigde Staten. Op de leeftijd van 12 in 1992, ging Kwan de definitieve test over om een hoger-vlakke cijferschaatser ondanks de afkeuring van haar bus te worden. In 1993, beëindigde Kwan zesde bij haar eerste hogere kampioenschappen van de V.S. Het volgende seizoen, won zij de Ondergeschikte titel van de Wereld van 1994.
In 1994, beëindigde Kwan seconde aan Tonya Harding bij de kampioenschappen van de V.S., die doorgaans haar een vlek op het team van de V.S. aan de Olympische Spelen van 1994 in Lillehammer, Noorwegen zouden verdiend hebben. Die plaats, echter, werd in plaats daarvan gegeven aan de nationale kampioen Nancy Kerrigan van 1993, die sidelined door slagen en verwondingen (die uiteindelijk aan de ex-echtgenoot Jeff Gillooly wordt aangesloten van Harding), na een praktijkzitting bij die kampioenschappen was geweest. De 13 éénjarigen Kwan gingen naar Noorwegen als vervanging maar concurreerden niet. Kerrigan en Harding allebei daalden uit de in aanmerking komende concurrentie vóór de Kampioenschappen van de Wereld van 1994, waar Kwan concurreerde en achtste beëindigde.
Bij de Kampioenschappen van de V.S. van 1995, won Nicole Bobek de gouden medaille, terwijl Kwan opnieuw seconde na het worstelen met haar sprong van Lutz in zowel het korte programma als vrije vleet plaatste. Zij ging aan de Kampioenschappen van de Wereld van 1995 vooruit. Tijdens haar vrije het schaatsen prestaties, landde zij 7 schoon drievoud dan sprong-meer een andere schaatser [nodig citaat], en plaatste vierde.
Artistieke ontwikkeling en van 1998 Olympics
Na 1995, ontwikkelde Kwan een rijpere stijl. Haar nieuwe, artistieker expressieve programma's waren Romanza (kort programma) en Salome (vrije vleet). Zij verbeterde ook haar snelheid en haar sprongtechniek, en voerde moeilijkere choreografie uit. In 1996, won Kwan zowel de Kampioenschappen van de V.S. als de Kampioenschappen van de Wereld. In de laatstgenoemde gebeurtenis, scherpte zij uit verdedigende kampioen Chen Lu in de zeer dichte concurrentie waarin beide concurrenten twee perfecte 6.0s voor Presentatie in de vrije vleet opslaen.
In het seizoen van 1996-97, schaatste Kwan aan Droom van Desdemona (kort programma) en Taj Mahal (vrije vleet). Het was tijdens dit jaar dat Kwan een verandering-van-rand spiraal debuted, die nog haar als handtekeningsbeweging wordt beschouwd. Nochtans, in dit seizoen, worstelde Kwan met haar sprongen wegens de groeispurt en problemen met nieuwe het schaatsen laarzen die zij voor een goedkeuringscontract met de fabrikant droeg. Zij viel tweemaal en struikelde eens in haar vrije vleet bij de Ingezetenen van de V.S. van 1997. Zij verloor ook de titels van Def. en van de Wereld van de Reeks van de Kampioen aan Tara Lipinski die kruiden.
Kwan herwon haar V.S.- titel van Lipinski bij de kampioenschappen van 1998, ondanks het concurreren met een teenverwonding. Vele mensen overwegen haar prestaties van haar kort programma Rachmaninoff en vrije vleet die aan de Engelwortel van Lyra van William Alwyn's bij de Kampioenschappen van de V.S. van 1998 wordt geplaatst om het hoge punt van haar carrière van zowel een technisch als artistiek standpunt te zijn. De prestaties verdienden haar acht perfecte 6.0s en verlieten één rechter in scheuren.
Zij was de mede-favoriet om de Olympische Spelen van 1998 in Nagano, Japan te winnen. Zij won de zilveren medaille, met de gouden medaille door rivaliserende Tara Lipinski worden gewonnen en de bronsmedaille die door Chen Lu. Lipinski en Chen beide teruggetrokken van het concurrerende schaatsen kort na Olympics, terwijl Kwan de Kampioenschappen van de Wereld van 1998 in Minneapolis ging winnen.
Als zijnota, werd een controverse gevonkt toen MSNBC de krantekop Amerikaan slaat uit Kwan gebruikte om het resultaat van de concurrentie van Nagano te melden.
Vanaf 1998 tot 2002 Olympics
Kwan bleef als in aanmerking komende schaatser in het seizoen van 1998-99 concurreren, hoewel zij het seizoen van dalingsGrand Prix meed en in plaats daarvan om in een reeks van maken-voor-televisie pro-am gebeurtenissen verkoos te schaatsen. Haar regelmatige concurrerende programma's die kruiden waren het Lot van Trambestuurders (kort programma) en Lamento D'Ariane (vrije vleet). Bij de Kampioenschappen van de V.S. van 1999, die met een zwak gebied concurreren, bereikte Kwan haar derde titel. Bij de Kampioenschappen van de Wereld van 1999, schaatste Kwan niet haar beste, en geplaatste tweede achter Russische concurrent Maria Butyrskaya.
Kwan wint bij de 2000 Ingezetenen van de V.S. was controversieel aan wat. Zij werd gekritiseerd voor de planning van een gemakkelijkere sprong in haar kort programma dan haar concurrenten (een drievoudige teenlijn eerder dan een drievoudige tik), en toen viel zij op dit element in de concurrentie. De rechters plaatsten niettemin haar derde in dat segment achter jongere uitdagers Sasha Cohen en Sarah Hughes; nochtans, hield de plaatsing haar nog in geschil voor de titel. Uiteindelijk, won zij de vrije vleet met de beste prestaties van de nacht, vangend 8 van 9 eerste-plaatsordinals. Bij de 2000 Kampioenschappen van de Wereld, was Kwan opnieuw in derde plaats na het korte programma, achter Butyrskaya en Irina Slutskaya. In haar vrije vleet, landde Kwan zeven drievouden, en won dat segment van de concurrentie. Butyrskaya verloor haar het bevelen lood door slechts ten derde achter Slutskaya in de vrije vleet te eindigen, toestaand Kwan om de algemene titel eveneens te winnen.
In 2001, won Kwan opnieuw de Kampioenschappen van de V.S., die eerste-plaatsordinals van alle 9 rechters in zowel het korte programma als vrije vleet ontvangen. Bij de 2001 Kampioenschappen van de Wereld, was Kwan tweede achter Slutskaya in het korte programma. Kwan won de titel met haar Lied van de Zwarte Zwaan vrije vleet, uitvoerend 7 drievouden, met inbegrip van een drievoudige teenlijn/een drievoudige combinatie van de teenlijn.
In de herfst van 2001, beslisten Kwan en Carroll hun het trainen verhouding te beëindigen. In gesprekken, zei Kwan zij moest de verantwoordelijkheid voor haar nemen die schaatst. Coachless, Kwan kwam bij de 2002 Kampioenschappen van de V.S. in Los Angeles amid het nauwkeurige onderzoek van de media over haar scheiding met de inconsistentie van Carroll en van haar seizoen aan. Kwan won de concurrentie met een doen herleven kort programma Rachmaninoff en een nieuw programma Scheherazade die voor haar vrije vleet, een plaats beveiligt over het Olympische team van 2002. Zich aansluit bij haar op het team waren Sasha Cohen (seconde) en Sarah Hughes (derde). De 21 éénjarigen Kwan, samen met Irina Slutskaya van Rusland, waren favorieten om het goud te winnen. Kwan leidde na het korte programma, dat door Slutskaya, Cohen, en Hughes wordt gevolgd. In de vrije vleet, een combinatie van ontsierde prestaties door Kwan die (twee-betaalt haar combinatie en op haar drievoudige tik valt), perfecte prestaties van Sarah Hughes, en de afstraffing Kwan van Irina Slutskaya in de vrije vleet, ontvangt de zaag Kwan de bronsmedaille. Kwan die seizoen van 2002 met een tweede plaats wordt gebeëindigd eindigt bij de Kampioenschappen van de Wereld.
De voortdurende concurrentie
Michelle Kwan die in de Tentoonstelling van 2004 van de Wereld Kampioenschappen van de Kunstschaatsen in Dortmund, GermanyWhile schaatst de kwestie van haar pensionering op het professionele getreuzelde niveau, Kwan bleef op de olympisch-Verkiesbare kring concurreren. Zij voegde drie meer kampioenschappen van de V.S. (2003-2005) en een vijfde kampioenschap van de Wereld (2003) aan haar lijst van overwinningen toe. Haar wint bij Ingezetenen die haar opeenvolgende geluksperiode aan een verslag van alle tijden acht en haar titeltotaal worden gebracht aan een gedeeld verslag van negen.
Getraind door Scott Williams, won Kwan alle fasen van elke concurrentie die zij in het concurrerende seizoen van 2002-2003 met haar programma's is ingegaan: Het gevoel begint (kort programma) en Concierto DE Aranjuez (vrije vleet). Zij won opnieuw de Kampioenschappen van de V.S. en herwon haar titel van de Wereld.
In 2003, huurde zij genoteerde technicus Rafaël Arutunian in aangezien haar bus, waarmee zij probeerde om de technische moeilijkheid van haar programma's te verhogen. In het concurrerende seizoen van 2003-2004, schaatste zij opnieuw aan het Gevoel begint voor haar kort programma, en Tosca voor haar lang programma. Opnieuw, won Kwan de Kampioenschappen van de V.S. Bij de 2004 Kampioenschappen van de Wereld, na het moeilijke rond kwalificeren, werd Kwan gestraft in haar kort programma voor gaande twee seconden in tijd. Dan, enkel aangezien zij op het punt stond haar vrije vleet te beginnen, was er een verstoring die door een toeschouwer wordt veroorzaakt die de ijsoppervlakte ingaat, die door veiligheidspersoneel moest worden verwijderd. Uiteindelijk, plaatste Kwan derde bij de kampioenschappen achter Shizuka Arakawa van Japan en Sasha Cohen.
Tijdens de dalingsseizoenen van 2002 tot 2004, concurreerde Kwan in slechts één gebeurtenis van Grand Prix, Vleet Amerika in de herfst van 2002, die zij als vervanging van het laatste ogenblik inging. Zij won de gebeurtenis en kwalificeerde voor Def. van Grand Prix maar verkoos niet om daarin te concurreren. Kwan verkoos om niet in de gebeurtenissen van Grand Prix in 2003 te concurreren en 2004 seizoenen waar het nieuwe oordelende systeem werd gebruikt.
Voor het concurrerende seizoen van 2004-2005 schaatste zij een lang programma aan de muziek Boléro die beroemd door ijsdansers Jayne wordt gemaakt Torvill & Christopher Dean twee voordien decennia, en debuted een nieuw kort programma, Adagio van het ballet Spartacus van Aram Khachaturian. Bij de Kampioenschappen van de V.S., won zij haar 9de titel, bindend het verslag van alle tijden plaats eerder door Maribel Vinson-Owen. Interessant, had vinson-Owen Frank Carroll getraind, die beurtelings Kwan trainde. Bij het Kampioenschap van de Wereld van 2005, schaatste Kwan niet haar best [nodig citaat], vallend op haar drievoudige salchow en drievoudige Lutz twee-betaaldde. Zij beëindigde vierde, missend derde plaats door 0.37 punten. Voor het eerst sinds 1995, eindigde Kwan van het podium bij de Kampioenschappen van de Wereld. Later, becommentariërde Kwan dat haar onervarenheid met het nieuwe noterende systeem haar prestaties had beïnvloed.
2006 Olympics
Kwan bekeek de 2005 Werelden als het leren ervaring die in ISU Systeem beoordeelt. [nodig citaat] zij bleef opleiden en verklaarde dat zij om voor de 2006 Olympische Spelen in Turijn, Italië zou proberen te kwalificeren. [32] nochtans, na een heupverwonding, werd zij gedwongen om zich van haar drie geplande competities in de herfst van 2005 terug te trekken. Kwan schaatste haar nieuw kort programma (Totentanz) bij een gebeurtenis maken-voor-TV in December, 2005, maar haar prestaties waren goed onder haar gebruikelijke norm. Op 4 Januari, 2006, trok Kwan zich van de Kampioenschappen van de Kunstschaatsen van de V.S. met een buikverwonding terug die in December 2005 wordt opgelopen. Één later week, diende zij een verzoek met USFSA voor een medische verklaring van afstand dat op het Olympische de kunstschaatsenteam van 2006 moet worden geplaatst in. Op 14 Januari, 2006, na de de kunstschaatsengebeurtenis van de dames van Verenigde Staten, kwam samen het Internationale Comité van USFSA en in keurde stem 20 tot 3 de petitie van Kwan onder de bepaling goed dat zij haar fysieke en concurrerende bereidheid aan een vijf-lid controlerend paneel tegen 27 Januari toont.
Kwan voerde haar lange en korte programma's voor het paneel op de bepaalde dag uit, en haar vlek op het Olympische team werd gevestigd, aangezien het paneel vond zij geschikt was te concurreren. Nochtans, op 12 Februari, 2006, kondigde het Olympische Comité van Verenigde Staten aan dat Kwan zich van de Spelen na het lijden van een aan nieuwe liesverwonding in haar eerste praktijk in Turijn had teruggetrokken. Kwan merkte op dat zij teveel Olympics om eerbiedigde te concurreren. Turijn dat commissie organiseert stemde de toepassing van USOC voor Emily Hughes (die derde bij de Kampioenschappen van de V.S.) ermee in had gebeëindigd om als vervanging van Kwan te concurreren.
Na haar terugtrekking van het Olympische team, wees Kwan een aanbieding af om in Turijn als kunstschaatsencommentator voor NBC- Sporten te blijven. Tijdens een gesprek met Bob Costas en Scott Hamilton, zei Michelle Kwan zij zich niet nog terugtrok. Als zij tot 2010 Olympics blijft concurreren, zal zij 29 jaar oud zijn.
Verwonding en voortdurende carrière
Na de voltooiing van de de lente en de zomerKampioenen op de reis van het Ijs, onderging Kwan verkiezings arthroscopic chirurgie in Augustus 2006 om een gescheurde labrum in haar juiste heup, een oude verwonding te herstellen die zij terug naar 2002 vindt. [36] volgens Kwan, stond de chirurgie haar toe om te schaatsen pijn voor het eerst vrij in vier jaar. [37] Kwan concurreerde niet tijdens het de kunstschaatsenseizoen van 2006-2007. [38] Kwan vertelde Associated Press in Oktober 2007 dat zij in 2009 zou beslissen als zij om in 2010 Olympics van Vancouver van plan is te concurreren.
Toekenning en lofbetuigingen
Kwan is een ontvanger van prestigieuze James E. Sullivan Award (2001), die wordt gegeven aan de beste amateuratleet van Amerika; zij was de eerste cijferschaatser om de toekenning te winnen aangezien Dick Button het in 1949 won. In 2003 werd zij genoemd het Olympische Comité van Verenigde Staten (USOC) Sportvrouw van het Jaar, en is de 5de cijferschaatser in geschiedenis om deze eer te ontvangen. Zij is ook genoemd USOC Atleet van de Maand 14 keer, die meer dan een ander atleet, mannetje of wijfje is, evenals wordt genoemd de Vrouwelijke Atleet van Kunstschaatsen van het Jaar tegen de veelvoudige tijden USOC. Zij is ook de ontvanger van het Burgerschap van USOC door de Toekenning van de Alliantie van Sporten (2004).
Kwan is de enige veelvoudige winnaar van de Schaatser van het Cijfer van de Keus van de Lezers van het Jaar toekenning die door het Schaatsen tijdschrift wordt gegeven (1994, 1996, 1998, 1999, 2001-2003). In 2003, de Vereniging van de Kunstschaatsen van Verenigde Staten, die het Schaatsen publiceert, kondigde aan dat de toekenning Michelle Kwan Trophy worden anders genoemd. USFSA verklaarde dat hoewel Kwan kan blijven concurrerend schaatsen, zij niet meer voor deze toekenning verkiesbaar zal zijn. Zij verscheen ook op Internationale Kunstschaatsen 25 Invloedrijkste Namen van het Tijdschrift in de Lijst van Kunstschaatsen zeven keer, en werd genoemd de invloedrijkste schaatser voor het seizoen van 2002-03.
In 1999, werd zij gegeven de Toekenning Historymakers door het Chinese Amerikaanse Museum van Los Angeles.
